Hindoeïsme
Komende zaterdag, 22 maart 2008, vieren miljoenen Hindoes wereldwijd het Holi feest.
OHM zal live uitzenden vanuit Wijkpark Transvaal in Den Haag.
Van 15.30 tot 18.15 uur Live via de website www.ohmnet.nl
en van 17.30 tot 17.55 uur via Nederland 2.
Goden en Godinnen
Brahman is voor de Hindoes de Ene, de opperste geest, de naam van God. Het Hindoeïsme kent veel goden, die verschillende kanten van Brahman laten zien.
De hindoe-goden worden vaak afgebeeld met vele hoofden of armen die allemaal een heilig voorwerp vasthouden. Dat zijn symbolen van hun speciale krachten en het aspect van Braham dat zij vertegenwoordigen.
Het uiteindelijke doel van het leven van de Hindoe is moksha of verlossing, loskomen van de cyclus van samsara. Hoe meer je leeft volgens de Veda's, des te 'hoger' zal je volgende geboorte zijn en des te dichter kom je bij moksha. Moksha wordt ook gezien als het moment waarop de individuele ziel, Atman, opgaat in Brahman.
In de vele goden en godinnen en ook in de verhalen van het hindoeïsme kunnen de archetypen zoals Carl Gustav Jung die heeft beschreven herkend worden. De goden en godinnen kunnen gezien worden als een symbolische uitdrukkingsvorm van archetypen, die in het collectieve onbewuste aanwezig zijn. Zij kunnen krachten in mensen wakker maken en kunnen fungeren als 'spiegelbeeld' van de aanschouwer.
De Hindoe-Drie-Eenheid
De belangrijkste drie hindoe-goden zijn Brahma (de schepper), Vishnu (de beschermer) en Shiva (de verwoester). Vishnu en Shiva zijn geliefde goden, veel tempels zijn aan hen gewijd.
Ook aan Ganesha, de olifantengod, zijn veel tempels gewijd.
Brahma
Brahma, de eerste van de Hindoe-drie-eenheid, is de schepper van het heelal. Hij wordt afgebeeld met vier hoofden die naar de vier windrichtingen kijken. Hij rijdt op zwanen of zit op een heilige lotusbloem. Zijn vrouw is de godin van kunst en onderwijs Saraswati. Brahma heeft vier handen, waarvan hij er altijd een zegenend opheft.
Vishnu
Vishnu is de beschermer van het heelal. Hij wordt vaak afgebeeld op een adelaar of slapend op een reuzenslang. Zijn vrouw is Lakshmi, de godin van de schoonheid en rijkdom.
Shiva
Shiva is de vernietiger van het kwaad in het heelal. Hij heeft een drietand als symbool van de vernietiging. Op zijn voorhoofd draagt hij het derde oog van de kennis. Shiva rijdt op een grote stier, Nandi geheten. De vrouw van Shiva is de godin Parvati.
In de teksten van de Veda's en de Tantra's en andere bronnen komen drie betekenissen van de term shiva naar voren. De eerste en belangrijkste betekenis van shiva is welzijn. Shiva wordt wel gezien als iemand die op allerlei manieren (door allerlei rollen aan te nemen) het welzijn bevordert. Om al die manieren of rollen vorm te geven wordt Shiva wel met vijf verschillende gezichten afgebeeld, twee aan de linkerzijde, twee aan de rechterzijde en een in het midden. De tweede betekenis van shiva is allerhoogste kennis of kennis van het Hoogste Wezen (zonder attributen) voorbij iedere existentiële gebondenheid". De derde betekenis is de persoon Sadáshiva die ongeveer zevenduizend jaar geleden werd geboren in India. Sadá betekent "altijd" en shiva betekent "welzijn". Sadáshiva betekent "iemand wiens enige bestaansopdracht is om het algehele welzijn van alle wezens te bevorderen".
Rama en Krishna
Rama en Krishna worden in heel India als goden vereerd. Rama is de held uit het gedicht Ramayana en vertegenwoordigt moed en deugd. Krishna is de sleutelfiguur uit de Bhagavad Gita, een onderdeel van het gedicht Mahabharata. Krishna (Sanskriet voor 'zwart'; ook wel 'een entiteit die anderen naar vervulling leidt') is een van de meest aanbeden goddelijke persoonlijkheden in het hindoeïsme. Als zodanig is Krishna onder meer de hoofdpersoon in de Mahabharata en de Srimad Bhagavatam. In veel hindoeïstische stromingen wordt Krishna beschouwd als een incarnatie van Vishnu (het allesdoordringende aspect van God), in andere als de allerhoogste persoonlijkheid of manifestatie van God.
Shiva, Vishnu, Devi
Soms wordt ook een andere drie-eenheid genoemd, namelijk Shiva, Vishnu en Devi (zie de Engelse tekst hieronder). Shiva is daarbij zowel creator als vernietiger: hij vernietigt het oude en creëert het nieuwe. Vishnu is de onderhouder; zijn belangrijkste twee incarnaties zijn Krishna en Rama; hij vertegenwoordigt stabiliteit en orde. Devi is de verzamelnaam van de godinnen en staat voor 'de beschermende moeder'. Devi kan de verschijning aannemen van Lakshmi, Kali, of Durga. Als Jaganmata, of Moeder van het Universum, neemt ze kosmische proporties aan. Ze is één en velen tegelijk.
Heilige boeken en verhalen
De Hindoes hebben geen heilig boek zoals de Bijbel voor de christenen, maar hebben veel verschillende heilige teksten. Voordat deze werden opgeschreven, werden ze lange tijd mondeling doorgegeven. De taal die de mensen gebruikten was Sanskriet, de taal van het Arische volk. Sanskriet is de heilige taal van India, en wordt vandaag nog bestudeerd, al wordt het niet meer gesproken. De oudste heilige teksten zijn vier verzamelingen lofzangen, gebeden, regels voor rituelen en offers en spreuken: de Veda’s. Deze werden door de Ariërs ongeveer 3500 jaar geleden verzameld. Het oudst en bekendst is de Rig Veda. Het is nog steeds een belangrijk heilig boek van de Hindoes. Het bevat meer dan duizend lofzangen over de oude goden en godinnen.
Feesten
Het hindoe-jaar
De religieuze hindoe-kalender telt twaalf
maanden, gebaseerd op de stand van de maan. Iedere maand loopt van volle
maan tot volle maan, en wordt verdeeld in een lichte helft en een donkere
helft. In het dagelijks leven gebruiken de Hindoes dezelfde kalender als
iedereen.
Holi (maart)
Het Holi - Phaguafeest wordt jaarlijks gevierd op de laatste dag van de
maand Phagun, de laatste maand volgens Hindoe jaartelling (meestal in de
maand maart volgens de christelijke jaartelling). Het Hindoeisme kent een
eigen jaartelling. Omdat de viering samenvalt met het begin van de jaartelling
van de Hindoes, wordt het Holifeest beschouwd als een nieuwjaarsfeest.
Alle Hindoes, zonder onderscheid van rangen en standen, vieren gezamenlijk
het Holifeest door zingend en tjauwtaal (muziek) spelend elkaar te besprenkelen
met kleurstoffen (rood en groen) en welriekende stoffen ( poeder en parfum).
Door elkaar met gekleurd poeder te besmeuren kun je met een schone lei het
nieuwe jaar in. Op de avond voor Holi worden brandstapels gebouwd om poppen
van de heks Holika te verbranden. De Holika is een rieten pop die het kwade
symboliseert. Door de Holika te verbranden worden alle frustraties achtergelaten
en kan een nieuw begin worden gemaakt. Daarbij wordt rijst in het vuur gegooid,
ten teken dat men zijn fouten kwijt wil. Er wordt gezongen en muziek gemaakt.
Met de verbranding van de Holika luiden Hindoestanen het jaar uit en verwelkomen het nieuwe jaar. Dit feest valt meestal in maart. Op de dag van Holi zelf trekkende mensen oude kleren aan, en overgieten elkaar met gekleurd poeder en water. ’s Avonds bezoeken mensen hun familie, en geven lekkernijen cadeau. Holi is ook een bijzonder feest voor boeren. Zij vieren de eerste lente-oogst.
Het Holifeest staat in het teken van het begin van een nieuw jaarsseizoen ( de lente), en daarom spreekt men ook wel van lentefeest of oogstfeest (omdat het in India samenvalt met de graanoogst). Het Holifeest wordt ook beschouwd als een overwinningsfeest: de overwinning van het goede op het kwade.
Men wenst elkaar bij dit feest "Subh Holi!" toe, wat zoveel wil zeggen als 'Gelukkig Nieuwjaar!'. Met het inluiden van Holi op 3 en 4 maart 2007 viert de hindoe het begin van het hindoe jaar 2064.
Het holifeest wordt feestelijk beëindigd op de dinsdag na de vollemaan (phaaguna poernima), en dit heet 'Boerhwamangel'of 'Boerhwamangar', vrij vertaald ouwden dinsdag. Hierbij kunnen de nieuwelingen uit de familie kennis en zegen van hun ouderen (opa en oma) halen.
Data van het Holi-Phagwa feest: 3/4 maart 2007; 21/22 maart 2008.
Divali (12 november )
Het Divalifeest is een religieus
feest. Het wordt gevierd in de nacht van de nieuwe maand Kartika (oktober/november).
Divali is een feest ter ere van Laksmi. Daarom wordt er op die avond overal
Maha Laksmi Puja gehouden, een gebedsdienst ter ere van Laksmi, die de Vrouw,
de Moeder der Aarde, het licht en het geluk symboliseert. In de huizen worden
veel lichtjes en lampjes aangemaakt ten teken van de overwinning van het licht
op de duisternis, van het goede op het kwade, van waarheid op onwaarheid,
van rijkdom op armoede. Het is een lichtfeest, een bezinningsfeest door middel
van meditatie en gebed. De mens tracht door te bidden in het goede en reine
te komen. Licht is een bestaansvoorwaarde voor de mens. Het Licht of Agni
is de machtige verschijning van God, het symbool voor kennis, bevrijding en
geestelijke verlichting.
Guru Purnima (2 juli )
Op deze dag wordt de verbinding
tussen leraar en leerling gevierd en bekrachtigd. In een feestelijke sfeer
wordt de Guru gedankt voor haar niet aflatende beschikbaarheid het licht in
de mensen te doen ontwaken. Guru purnima is een gebeurtenis die sinds onheuglijke
tijden wereldwijd in vele tradities gevierd wordt.
Raksha Bandhan (12 augustus)
De laatste tijd zien wij in Nederland Hindoes
steeds vaker aandacht besteden aan Raksha Bandhan. Op deze dag wordt met enig
ceremonieel een beschermingskoord gebonden om de pols van degene op wiens
bescherming men rekent. Het is gebruikelijk dat de Raksha (koordje / Rakhi)
door een zus wordt gebonden om de rechterpols van aar broer. De broer geeft
daarbij een geschenk of iets zoets aan de zus.
Shiva feest, Maha Shivratri
(Februari)
Mahashivaratri (Grote Nacht van Shiva) of
Shiva Ratri is een Hindoeïstisch feest ter ere van Shrii Shiva. Over
de gehele wereld gedenken de Hindoes op deze nacht (meestal in februari) de
Almachtige Shiva, de gever van de gelukzaligheid (zuiverheid en reinheid van
de natuur of de schepping) en de verdrijver van alle demonische krachten (milieuverontreinigde
krachten of processen). Het feest wordt gevierd op de dertiende of veertiende
dag (en nacht) na de volle maan van de hindoe maand Phalguna of Magh (Feb/Maart).
De toegewijden van Heer Shiva (Shaivieten) vasten op deze dag (soms wordt
er wel gedronken of fruit gegeten), maar het feest wordt door vrijwel alle
hindoes gevierd. De dag wordt doorgebracht met meditatie op Shiva en het zingen
van devotionele liederen (bhajans) ter ere van Shiva. Veel mensen gaan deze
dag naar de tempel om aan Shiva te offeren. Vooral het offeren van Bilva bladeren
wordt op deze dag als gelukbrengend beschouwd, maar ook kokosnoten, fruit
en speciaal bereide heilig voedsel worden aan Shiva en zijn vrouw Parvati
aangeboden.
De toegewijden zingen hymnes en chanten mantra's, vooral Ohm Namah Shivaya. Zij brengen de nacht door (meestal in mandirs) met het verrichten van offers (puja hawan) en met het reciteren van de Shiva Mantra "Aum Namah Shivaya". Sommigen zitten rond een heilig vuur en werpen als offergave graankorrels in het vuur terwijl ze zingen voor Shiva. Na de hele dag te hebben gevast en gemediteerd houdt men een nachtwake met doorgaande gebeden en meditatie tot de opkomst van de zon.
Bhajans
Bhajans zijn liederen die Hindoes
zingen ter ere van god en het verheerlijken van god. Het samenzingen van bhajans
wordt ook Kirtan' of Satsang genoemd. Bhajans kunnen eeuwenoud zijn, maar
dat hoeft niet altijd het geval te zijn. De heiligegeschriften worden bezongen,
sloka's, katha's of mantra's. Met name binnen de Bhakti-beweging wordt veel
belang gehecht aan het zingen van bhajans.
Bhajans zijn diepgeworteld in de Indiase traditie en hindoegeloof. Het zijn eenvoudige, meestal korte, liederen die in gloedvolle taal getuigen van de gevoelens van liefde, devotie en overgave. Door het ritme en de melodie is een kirtan vaak een collectief gebeuren. Dit is dan ook het doel van het samenzingen, dat elk individu harmonisch gefocused is op de naam van god door middel van de zang en de ritme, waarbij de gezamenlijke vibrtatie één gedachte is, god.
Over heel India worden er bhajans gezongen, elk stam, dorp, volksgemeenschap of taal groep hanteert zijn eigen melodie en muziekinstrument. Moderne bhajans stamt af van Indiase klassieke muziek en melodie. Die is gebaseerd op raga's en tala (ritmische trommelpatronen). Traditioneel werden voor dit soort muziek het harmonium en de tabla gebruikt.
Het zingen van bhajans is ook een van de pijlers van de religie van de Sikhs. Zij zingen hymnen uit het heilige boek Goeroe Granth Sahib. De Sikhs kennen hier groot spiritueel belang aan toe. Een Sikh heeft de religieuze plicht dit zoveel als mogelijk is zelf te doen of ernaar te luisteren.
Hinduism in India(voorlopig is deze tekst in het Engels) What are the basic beliefs of Hinduism? Most Hindus believe in an immense unifying force that governs all existence and cannot be completely known by humanity. Individual gods and goddesses are personifications of this cosmic force. In practice, each Hindu worships those few deities that he or she believes directly influence his or her life. By selecting one or more of these deities to worship, and by conducting the rituals designed to facilitate contact with them, a Hindu devotee is striving to experience his or her unity with that cosmic force. Worshipers call upon familiar gods to help with their everyday hopes and problems. There are three primary Hindu deities:
Shiva Shiva (the Creator and Destroyer), who destroys the old while creating the new. His consorts include the loving Parvati and the ferocious Durga, who represent the feminine aspects of his complex nature. The god Shiva, the Creator and Destroyer, is often shown with a cobra, the Naga, symbol of fertility and strength, wrapped around his neck. The god often has four arms, signifying his superhuman power.
Vishnu Vishnu (the Preserver) and his two most popular incarnations, Krishna and Rama. Vishnu, the Preserver, represents stability and order. Vishnu is recognized by the four symbols he carries: discus, conch, club, and lotus. In paintings and prints, Vishnu is often shown with blue skin, a device to accentuate his otherworldliness.
Devi
Devi (the Protecting Mother) is a widely used name for the multiple forms of the Hindu Goddess, sometimes known simply as the Goddess, who appears in some form in every region of India. She is often identified as the creative energy of the universe, and is considered by her followers the equal of Vishnu and Shiva. In India the Great Goddess in general is often referred to as Devi. Devi is the sum of all manifestations or forms of the Mother. All forms be they Lakshmi, Kali, or Durga are forms of Devi. As Jaganmata, or Mother of the universe, she assumes cosmic proportions, destroying evil and ever creating and dissolving universes. She is One and she is many. In some forms she is benign and gentle and in other forms she is dynamic and ferocious. There are many ways we can view the goddess
Devi: chronological, religious, or by function. There are six basic
categories. Devi is first seen as cosmic force (e.g. Durga, Kali), where
she destroys demonic forces that threaten world equilibrium, and creates,
annihilates, and recreates the universe. Next, in her gentle, radiant
dayini form (e.g. Lakshmi, Sarasvati), she is the gracious donor of
boons, wealth, fortune, and success. As heroine (e.g. Sita, Draupadi,
Radha) and beloved, Devi comes down to earth and provides inspiring
models for earthly women. In this aspect, Devi is then seen as a local
protector of villages , towns, and individual tribal peoples, where
she is concerned only with local affairs. In her fifth aspect, Devi
appears as semi-divine (e.g. Nagini, Sundari) force, manifesting herself
through fertility spirits, and other supernatural forms. Finally, she
is also represented in women saints and yoginis, who are born on earth
but endowed with deep spirituality and other-worldly powers.
This is a picture of Shiva and Parvati as the divine couple, embracing each other. Married goddesses such as Parvati are auspicious, but are usually seen as subordinate to their husbands (thus reflecting on the divine plane the hierarchy that is prescribed as ideal on the human plane). "Puja is the act of showing reverence to a god, a spirit, or another aspect of the divine through invocations, prayers, songs, and rituals. An essential part of puja for the Hindu devotee is making a spiritual connection with the divine. Most often that contact is facilitated through an object: an element of nature, a sculpture, a vessel, a painting, or a print. During puja an image or other symbol of the god serves as a means of gaining access to the divine. This icon is not the deity itself; rather, it is believed to be filled with the deity's cosmic energy. It is a focal point for honoring and communicating with the god. For the devout Hindu, the icon's artistic merit is important, but is secondary to its spiritual content. The objects are created as receptacles for spiritual energy that allow the devotee to experience direct communication with his or her gods. Wherever puja is performed it includes three important components: the seeing of the deity; puja, or worship, which includes offering flowers, fruits, and foods; and retrieving the blessed food and consuming it. By performing these sacred acts the worshiper creates a relationship with the divine through his or her emotions and senses."
|
BaliBalinese hindoes geloven in één oppermachtige god: Sanghyang (=god) Widhi Wasa. Deze god is zo groot en machtig dat hij niet te bevatten is voor een normaal menselijk wezen daarom heeft deze god zichzelf opgedeeld in 3 verschillende aspecten.
Deze goden (als manifestatie
van Sanghyang Widhi Wasa) worden ook wel trimurti genoemd en zijn:
Iedere god heeft zijn eigen kleur en rijdier
|
Uitvaartrituelen en -gebruiken bij Hindoes( Lokale gebruiken, maar ook als gevolg van stromingen, richtingen binnen de religie kunnen bepaalde gebruiken afwijken van het hier beschrevene. ) Achtergrond De gebruiken beginnen reeds bij het sterfproces De Pandit (geestelijk leider) leest voor uit de Bhagavad Gita, het lied des heren, waarna de familie meebidt. Na het sterven wordt de overledene thuis opgebaard of overgebracht naar het rouwcentrum. Voor de familie breekt nu een periode van 10 dagen rouw aan. Allereerst geeft de familie bekendheid aan het heengaan via rouwcirculaires in het land en indien mogelijk de radio voor verre verwanten. Tijdens de bezoekuren komt de familie bijeen met de Pandit en worden een aantal rituelen afgewerkt, waarbij de teksten veelal voor de jongeren vertaalt wordt. Het wassen en afleggen wordt meestal door familieleden uit andere huishoudens gedaan, maar altijd in aanwezigheid van familieleden uit het huishouden van de overledene. Voorbereiding uitvaart De uitvaart in het crematorium Ceremoniele gebruiken bij het overlijden
en de uitvaart Op de twaalfde of dertiende dag wordt een vuuroffer gehouden. Na de dertiende dag vangt het gewone leven weer aan. Indien mogelijk wordt de as overgebracht naar India en verstrooid in de Ganges. De verstrooiing van de as gebeurt in Nederland echter veelal op zee (deze staat wereldwijd gezien immers in contact met de Ganges) in aanwezigheid van de familie. Meer informatie over hindoestaanse uitvaartrituelen
zijn verkrijgbaar bij: |
Bronnen:
Scholenplein
Wikipedia
Sadhoes
hindoe.pagina.nl
